De prenten van Antonius Sanderus (17e eeuw)



OUDERGEM  -  PRIORIJ ROOD KLOOSTER


(Antonius Sanderus – Chorographia Sacra Brabantiae 1659 - herwerkte editie 1726-1727)



Op deze prent van Sanderus is de herwerkte versie te zien van een prent van de Priorij Rood Klooster in Oudergem.

Deze prent werd gepubliceerd in de heruitgave in 1726-1727 van de Chorographia Sacra Brabantiae van Sanderus (1659).

Oudergem bevindt zich thans in het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.

Het Rood Klooster of Rooklooster (in het Latijn: Rubea Vallis) was een augustijner priorij in het Zoniënwoud, nabij het dorp Oudergem, die haar oorsprong kende in 1368 en in 1789 grotendeels werd afgebroken. Het domein is eigendom van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest en werd in 1997-2007 heraangelegd.

Deze priorij is ontstaan uit een kleine kluis die al sinds 1366 bestond.

In 1368 begon de kluizenaar Egide Olivier samen met Guillaume Daniëls en twee collega-priesters uit het Brusselse Sint-Goedelekapittel, even buiten de stad Brussel een nieuwe kluis. De naam Roode Cluyse die aan het houten optrekje werd gegeven, werd volgens sommigen ontleend aan de kleur van de laag gemalen baksteen waarmee het was bedekt.

Na zes jaar als kluizenaars te leven, werd in 1374 de Regel van Augustinus aangenomen en werd de kluizenarij een priorij met Willem Daniëls als prior.

In de 15e eeuw kende de priorij een sterke uitbreiding.

Het klooster werd opgeheven door een edict van 17 maart 1783 van keizer Jozef II. Veel waardevolle voorwerpen werden in beslag genomen of gestolen.

Zes jaar later, na de Brabantse Omwenteling van 1790, konden de augustijnen de abdij terugkopen van de Staten van Brabant. Maar goed twee jaar later, na de Slag bij Jemappes werd ze weer bezet en geplunderd door de Franse revolutionaire troepen. Het definitieve einde kwam nadat Frankrijk de Zuidelijke Nederlanden in 1795 annexeerde en het Franse regime in 1796 besliste tot de opheffing van de kloosters.

Zoals vele kerken en kloosters werd ook het Rood Klooster verkocht als een publiek goed.

Het domein kwam in 1910 in handen van de Belgische staat. Het werd eigendom van het Brussels Hoofdstedelijk Gewest.

Ondanks (of misschien net dankzij) jarenlange verwaarlozing is het Rood Klooster wegens zijn uniek karakter, pittoresk landschap en toegangspoort tot het Zoniënwoud, een populaire plaats voor wandelaars. Het Rood Klooster is een van de vijf natuurreservaten die het Zoniënwoud rijk is.

(Bronvermelding: Wikipedia)