SanderusLedeMarkizaatvanLede

Op de voorgrond van deze prent van Sanderus is een indrukwekkend waterslot te zien in een park van bijna 7 hectare gelegen tussen de huidige Kasteeldreef en -straat, de Markizaat- en Stationsstraat in Lede (provincie Oost-Vlaanderen).

Tegenwoordig is een deel van het domein langs de Stationsstraat en gedeeltelijk ook langs de Kasteeldreef vervangen door bebouwing.

De familie van Lede, bekend sinds 1130, bezat in de 14de eeuw een waterslot dat grotendeels vernield werd door de Gentse Geuzen.

Het domein kwam in 1566 in handen van Jaak Bette en werd in 1607 tot baronie en in 1633 tot markizaat verheven. Van het afgebeelde gebouw op de prent blijft vandaag uitwendig niets meer over.

In 1749 werd een volledig nieuw kasteel herbouwd in opdracht van de familie Bette. Een oranjerie volgde in het vierde kwart van de 18e eeuw.

In 1897 werd het domein aangekocht door de karmelietessen van Sint-Augustinus te Jupille, die er een kostschool voor meisjes openden.

In 1905 was er een uitbreiding met neogotische vleugels met een kapel ten zuidwesten. Na 1918 werd het domein verkocht aan het Gesticht van Mesen dat er de "School van de Kinderen des Vaderlands" inrichtte en in 1922 het zogenaamde Hollands Paviljoen bouwde.

In 1972 werd de school opgeheven, gevolgd door een verwaarlozing van de gebouwen.

Het kasteel uit het midden van de 18e eeuw bestond uit drie vleugels.

Totale verwaarlozing van de gebouwen en een klassering als parkzone in 1999 lieten een ruïne ontstaan.

In 2010 werd, na een jarenlange en vergeefse strijd van allerhande monumentenorganisaties en architectuurliefhebbers, overgegaan tot sloop. In de plaats zouden serviceflats komen.

De vraag naar een sluitende wet die het verbiedt om historisch erfgoed in Vlaanderen te slopen of te verwaarlozen blijft dus brandend actueel.

Ondanks alle pogingen om het erfgoed te bewaren is de kapel en de aanliggende vleugel reeds afgebroken voor de bouw van een nieuw woonzorgcentrum.

(Bronvermelding: Wikipedia)