SanderusBrusselAugustijnenklooster

Op deze prent van Sanderus is de herwerkte versie te zien van een prent van het Augustijnenklooster in Brussel.

Deze prent werd gepubliceerd in de heruitgave in 1726-1727 van de Chorographia Sacra Brabantiae van Sanderus (1659).

In 1589 vestigden de augustijnen zich in Brussel. Oorspronkelijk maakten de augustijnen gebruik van de oude gebouwen van de 'Bruurkens van de Grecht', 'de broeders van de gracht', dat is een verwijzing naar de Wolvengracht.

In oktober 1589 verleende de stad Brussel een vrijstelling van belasting aan de augustijnen. In ruil moesten ze elk jaar gedurende drie maanden een mis geven in het stadhuis. Ze deden ook dienst als brandweermannen. Net zoals de dominicanen en andere kloosterorden moesten zij uitrukken als er brand was uitgebroken.

In 1603 begonnen de augustijnen met een school in de buurt van het huidige de Brouckèreplein.
Aartshertogin Isabella zorgde er in 1615 voor dat de augustijnen een nieuw complex kregen aan de oevers van de Zenne.

De bouw van de Augustijnenkerk begon op dit terrein in 1620, en was pas af in 1642.

In 1796, onder de Franse bezetting, werden de augustijnen verjaagd en werd hun kerk een kliniek.

In 1815 werden de gewonden van de slag bij Waterloo er verzorgd.

Onder het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden werd het kerkgebouw in 1816 heropend voor de erediensten van de Protestantse Kerk van Brussel en van de Anglicanen. De latere koning Willem III der Nederlanden werd er in 1817 gedoopt.

De laatste eredienst was op 21 augustus 1830 waarna het gebouw, een symbool van koninklijke macht, door Belgische opstandelingen werd ingenomen. Het Voorlopig Bewind richtte er een concertzaal in.

Tussen 1867 en 1871 werd de Zenne overwelfd. De Anspachlaan werd aangelegd en eindigde aan de voorgevel van de Augustijnenkerk, die mocht voorlopig blijven staan.

Vanaf 1875 werd de kerk gebruikt als centraal postkantoor (1875).

Maar het lot van de kerk werd definitief bezegeld toen Leopold II vond dat een moderne stad open ruimte nodig had. In 1893 ging de Augustijnenkerk tegen de vlakte om plaats te ruimen voor het de Brouckèreplein.

De oorspronkelijke barokke gevel van het Augustijnenklooster van Brussel werd steen voor steen gedemonteerd en weer opgebouwd voor de Drievuldigheidskerk in de Baljuwstraat in Elsene.

In het centrum van de stad Brussel herinnert alleen de naam “Augustijnenstraat” (rue des Augustins) nog aan hun vroegere aanwezigheid.

(Bronvermelding: Wikipedia)