SanderusAffligemBenedictijnerabdij

Op deze prent van Sanderus is de herwerkte versie te zien van een prent van de Benedictijnerabdij van Affligem in de huidige provincie Vlaams-Brabant, gezien vanuit het zuidwesten.

Deze prent werd gepubliceerd in de heruitgave in 1726-1727 van de Chorographia Sacra Brabantiae van Sanderus (1659).

Hieronder tonen we ook de originele prent die in de Chorographia verscheen.

De Sint-Pieter en Paulusabdij van Affligem mag beschouwd worden als de meest imposante abdijstichting van de benedictijnen in de Lage Landen.

Als huisabdij van de hertogen van Brabant werd ze Primaria Brabantiae (de voortreffelijkste van Brabant) betiteld. De abdij is ontstaan uit een heremitische gemeenschap die vermoedelijk in 1062 werd opgericht.

In 1083 werd de eerste Sint-Pieterskerk opgericht. In 1086 werd de abdij officieel een stichting van de orde van de benedictijnen. In de loop van de 12e eeuw kwam in deze abdij, samen met enkele andere Brabantse abdijen, de schriftcultuur tot ontplooiing.

Onder Godfried I met de Baard groeide ze uit tot een van de belangrijkste centra in de Lage Landen, zowel op religieus als intellectueel gebied.

De abdij ontsnapte niet aan het oorlogsgeweld. Ze werd verwoest in 1356 in de Brabantse Successieoorlog. De romaanse basilicale kerk verloor daarbij definitief drie van de oorspronkelijke vijf torens.

Als gevolg van de hervormingen van keizer Karel V werd het abbatiaat van Affligem vanaf 1569 toegewezen aan de bisschop van Mechelen.

(Bronvermelding: Wikipedia)