SVZillebekeHerenthagekasteel

Op deze tekening van Séraphin Vermote uit 1813 is het Herenthagekasteel te zien. Het werd ook wel het Kasteel Godschalk of Herenthagehof genoemd.

Het kasteel situeerde zich in Zillebeke, dat thans een deelgemeente is van de stad Ieper, ter hoogte van de huidige Herenthagestraat, Meenseweg en Waterstraat.

Vóór 1756 was de huidige Oude Kortrijkstraat de verbindingsweg tussen Ieper en Kortrijk. Langs deze weg lag links, komende van Ieper, het Nonnenbos en recht over het Nonnenbos liep een lange dreef naar het Veldhoekkasteel dat door de vooraanstaande familie, Vandenpeereboom uit Ieper, als buitenverblijf werd betrokken. Dit kasteel lag in een uitgestrekt bos op de gemeenten Geluveld en Zillebeke.

Het Veldhoekkasteel, waarvan de bouwdatum ons onbekend is, werd steeds betrokken (als buitenverblijf) door de belangrijke adellijke familie Vandenpeereboom uit Ieper. De familie Vandenpeereboom was een van de belangrijkste adellijke families in Ieper tussen de 16de en de 20ste eeuw.

Het Veldhoekkasteel stond op de plaats waar nu de hoevewoning van Roger Bauden-Vandepitte is.

In 1756 liet Keizerin Maria-Theresia van Oostenrijk, die toen over onze streek heerste, de rechte grote Meense baan aanleggen. Deze sneed de eigendom van de Vandenpeerebooms in twee delen.

Aan de zuidkant van de nieuwe weg liet kasteelheer François-Xavier Vandenpeereboom een nieuw kasteel bouwen voor zijn dochter Marie-Thérèse (1784-1846) en schoonzoon Jean-Baptiste Malou (1783-1862). Malou was een Belgische senator. Dit kasteel was het Herenthagekasteel.

Het Herenthagekasteel vormde een merkwaardige monumentale constructie in een neo-klassieke stijl en stond centraal in het kasteelpark. De paardenstallen en het koetshuis bevonden zich in de onmiddellijke omgeving van het kasteel. Op de gelijkvloerse verdieping bevonden zich de dienstvertrekken. Het middendeel, opgebouwd uit 2 bouwlagen vertoonde een symmetrisch hoger opgaande loggia die gekenmerkt werd door 4 kolossale ionische zuilen. Typerend voor de classicistische bouwstijl waren de gevelzijden bekroond met een driehoeksfronton. Helemaal rechts op de tekening is de balustrade van een monumentale trap te zien. Deze leidde naar het niveau van de woonvertrekken.

Nabij het kasteel bevonden zich nog een moestuin met serres en een houtmagazijn.

Het Herenthagekasteel was aanvankelijk het buitenverblijf van het echtpaar Jean-Baptiste Malou en Marie-Thérèse Vandenpeerenboom. Malou was een Belgisch senator.

Félix Vandenpeereboom maakte van het Veldhoekkasteel zijn vaste verblijfplaats omstreeks 1900.

In de nacht van 5 op 6 augustus 1911 werd het Veldhoekkasteel door brand in as gelegd. De brand ontstond door een verwoestend onweer met geweldige donder en bliksem, na een periode van ondraaglijk warm weer. Vrijwel de volledige inboedel van het kasteel werd hierdoor vernield.

Onmiddellijk na de brand herbouwde eigenaar Felix Vandenpeereboom het kasteel op dezelfde plaats. Het interieur werd luisterrijker afgewerkt dan voorheen.

In de tweede helft van de 19de eeuw werd Charles Godschalck-Vergauwen de eigenaar van het Herenthagekasteel. Hij was afkomstig uit Munte bij Gent waar hij samen met zijn vrouw Sophie-Thérèse Vergauwen een kasteel had. Het gezin verbleef veel maanden op hun buitenverblijf te Zillebeke. Charles Godtschalck bouwde het kasteelpark te Zillebeke uit tot een van de mooiste kasteelparken uit de omgeving. Vanaf augustus 1914 werd het kasteeldomein het toneel van vier jaar verwoede gevechten. Het kasteel veranderde meermaals van bezetter. De oorlog vernielde het Veldhoekkasteel en alles wat erbij hoorde zoals het hoveniershuis, de paardenstallen met kamers voor de koetsiers, de serres, de hovingen en het bos.

Na de oorlog werd alleen het huis van de hovenier herbouwd en het kreeg de naam Hooverbosch Cottage. Hier woonde jonkman Felix Vandenpeereboom verder met zijn privé-secretaris tot hij overleed in 1937.

In 1915 vonden er ook hevige loopgravengevechten plaats in het gebied van het Herenthagekasteel, dat door het oorlogsgeweld herleid werd tot een ruïne.

In de loop van de oorlog veroverden de Duitsers de ruïne van het Herenthagekasteel op de Fransen. Iets later gebeurde het omgekeerde, maar de Duitsers bleven de omgevende bossen bezetten. Uiteindelijk werden de Duitsers toch verdreven.

Zowel het Veldhoekkasteel als het Herenthagekasteel zijn sindsdien uit de omgeving verdwenen.

(Bronvermelding: Priem, V. (1996, 1998) Kastelen en landhuizen in Groot-Ieper en Kastelen en landhuizen in de Westhoek - Ieper – Boussemaere)