Moeskroen
Zicht vanuit het noorden (1813)
MENU
Terug naar HOMEPAGINA
Terug naar INHOUDSOPGAVE
Op deze tekening van Séraphin Vermote is de toen nog landelijke plaats Moeskroen te zien in 1813. Pas later in de 19e eeuw onderging Moeskroen, gelegen in de provincie Henegouwen, een verstedelijkingsproces.
Centraal is de Sint-Bartholomeuskerk te zien.
Deze kerk (in het Frans: Église Saint-Barthélemy) is thans de belangrijkste parochiekerk in de Henegouwse stad Moeskroen; de kerk is gelegen aan de Grote Markt.
In 1149 was er voor het eerst sprake van een kerk op deze plaats, waarvan het patronaatsrecht berustte bij het Sint-Pieterskapittel te Rijsel.
In 1509 kwam de kerk in het bezit van een reliek van Sint-Bartholomeus, geschonken door Antoine de la Barre.
In de eerste helft van de 16e eeuw werd deze driebeukige hallenkerk gebouwd in Doornikse kalksteen en in een gotische stijl. Omstreeks 1700 werden de zijbeuken herbouwd in baksteen.
Op deze tekening is te zien dat anno 1813 nog voorzien was van een lage toren.
Pas tussen 1837 en 1839 werd de geveltoren gebouwd, in een neogotische stijl. Vervolgens werd het koor verlengd en in 1854 wijzigde ook de rest van de kerk naar een neogotische stijl.
Ondanks al deze verbouwingen straalt het gebouw een eenheid uit. Het interieur is grotendeels neogotisch. De drie beuken worden elk overkluisd met een tongewelf.
In de kerk bevindt zich nog het grafmonument, van omstreeks 1462, van Oste de la Barre, heer van Moeskroen, en zijn tweede vrouw, Cecile van Moerkerke.
(Bronvermelding: Wikipedia)