SVAalbekeSintCorneliuskerk

Op deze tekening is de Sint-Corneliuskerk te zien in Aalbeke, gelegen aan de Aalbekeplaats 1A. Aalbeke is thans een deelgemeente van Kortrijk (West-Vlaanderen).

De oudste vermelding van Aalbeke als parochie dateert van 1209. De parochie maakte tot 1802 deel uit van het bisdom Doornik, vanaf 1802 van het bisdom Gent en sinds 1834 van het bisdom Brugge.

In de 18e eeuw had het driebeukige kerkje een achtzijdige vieringtoren. De Ferrariskaart maakt duidelijk dat de kerk omgeven werd door het kerkhof, afgescheiden met een gracht en/of doornhaag.

In 1750 werd het koor gesloopt en vervangen door een nieuw koor. In 1776 werd de westzijde van de kerk verbreed en in 1788 werd een nieuw portaal gebouwd en een nieuw orgel geplaatst.

Franse revolutionairen verwoestten de kerk in 1794. De middenbeuk stortte in en van de achtkantige middentoren bleef slechts de onderbouw overeind.

In 1805 werd de kerk in neoclassicistische trant herbouwd met behoud van enkele koormuren en de fundamenten van de oude kerk. De toren werd aan de westkant geplaatst.

Op het ogenblik dat Séraphin deze tekening maakte, was deze kerk dus nog nieuw, namelijk amper 8 jaar oud.

De zijbeuken van de kerk werden vergroot in 1825 en 1834.

Rond 1900 bouwde men een kerkhofmuur en een poortgebouw met torentje dat als dodenhuisje dienst deed.

De kerkhofmuur en het poortgebouw verdwenen in 1951 voor de verbreding van de doortocht in het dorpscentrum. De graven met eeuwige vergunning werden overgebracht naar een nieuwe begraafplaats in de (huidige) Nachtegaalstraat. In 1969 werden de resterende graven geruimd. Enkele grafmonumenten bleven, tegen de kerkmuur, behouden als herinnering aan het oude kerkhof. In 1978 werd er een parking aangelegd.

Bij herstellingswerken aan het dak in 1993 brak brand uit. Bij de herinrichting koos men voor een versobering in het interieur.

Aan de oostkant, aan de buitenkant van de sacristie, staat sinds 1841 een vroeg-neogotische calvarie.

(Bronvermelding: Wikipedia)