KortrijkBegijnhof

Het Begijnhof in Kortrijk werd in 1238 door Johanna van Constantinopel gesticht. Het gaaf bewaard middeleeuwse stadsdeel is een combinatie van een pleinbegijnhof en een straatbegijnhof. Sinds 2 december 1998 behoort het Kortrijkse Begijnhof tot het cultureel en natuurlijk werelderfgoed van de UNESCO als onderdeel van de groepsinschrijving van Vlaamse begijnhoven.

Het Begijnhof van Kortrijk was omringd door het grafelijk kasteel, de stadswallen en het Sint-Maartenkerkhof en ligt vlak in de buurt van de Onze-Lieve-Vrouwekerk en de Sint-Maartenskerk. Het Kortrijkse Begijnhof werd meerdere malen verwoest: in 1302 ten tijde van de Guldensporenslag, in 1382 na de Slag bij Westrozebeke en nog eens door de Fransen in 1684.

De 41 huisjes stammen uit de 17e eeuw.

Het huis met de dubbele trapgevel (1649) was dat van de grootjuffrouw. In de 19e eeuw was Clementia Hiers ruim vijftig jaar grootjuffrouw van het begijnhof. In haar tijd werd onder andere het beeld van Johanna van Constantinopel geplaatst, die als stichteres van het hof wordt beschouwd. In 1242 kocht de gravin een huis dat ze kort nadien aan de begijnen schonk.

In het huis van de grootjuffrouw was tot de zomer van 2008 het Begijnhofmuseum ondergebracht. In juli 2014 is een nieuw belevingscentrum op de benedenverdieping van de gerestaureerde Sint-Annazaal geopend.

In het Begijnhof wonen er thans geen begijntjes meer. Het laatste begijntje overleed op 14 april 2013.

(Bronvermelding: Wikipedia)

Kortrijk : Begijnhof