IeperLakenhalle

De Lakenhalle van Ieper (provincie West-Vlaanderen ) is één van Europa's grootste burgerlijke gebouwen in gotische stijl.

De oorspronkelijke Lakenhalle werd gebouwd tussen ongeveer 1230 en 1304 en vormde een van de vroegste grote gebouwen ten noorden van de Alpen.

Het 70 meter hoge belfort werd gebouwd vanaf 1250 als teken van de macht der burgerij. Aan de oostzijde werd in 1360 het Gulden Halleke aangebouwd tegen het hallencomplex, in 1620 vervangen door het Nieuwerck.

Het gebouw werd tijdens de Eerste Wereldoorlog volledig vernield en is later weer opgebouwd. De gerestaureerde Lakenhalle werd in 1967 voltooid. Onder aan het gebouw zijn de originele stenen nog zichtbaar, deze zijn de grootste. Hoe meer men naar boven gaat, hoe kleiner de stenen worden.

De Lakenhalle werd vroeger gebruikt als verhandelingsplaats van laken. In elke deuropening onder aan het belfort werd het laken verkocht. Ieper was in de middeleeuwen zeer beroemd vanwege de goede kwaliteit van het laken.

Tegenwoordig is de Lakenhalle een door UNESCO beschermd monument.

In de belforttoren bevindt zich een beiaard met 49 klokken. Op de torenspits van het belfort staat een windwijzer in de vorm van een gouden draak die de naam Margriet draagt.

In de Lakenhalle zijn 2 musea gevestigd: het In Flanders Fields Museum, sinds 1998, en het Yper Museum, sinds 2018.

Hieronder hebben we nog een ansichtkaart gevoegd (ook uit eigen collectie) die dateert uit dezelfde periode.

(Bronvermelding: Wikipedia)

Tegenaan de Lakenhalle is aan de oostelijke kant het Nieuwerck aangebouwd.

Het Nieuwerck is een renaissancegebouw. Onder het Nieuwerck bevindt zich de toegang tot het voormalige stadhuis. Het gebouw rust op een spitse bogenrij en heeft grote kruisramen en klassieke kerkramen. Dit zorgt ervoor dat het gebouw tamelijk gotisch aandoet, ware het niet van de versieringen in de boogvelden en aan de topgevels die duidelijk neigen naar de renaissance.

Aan de oostzijde van de Lakenhallen stond vroeger het Gulden Halleke, dat in 1360 in hout was opgetrokken. Het houten bouwwerk werd in 1618 afgebroken en vanaf 1620 werd het Nieuwerck opgetrokken. Het werd in 1621 al voltooid maar omwille van problemen met de stabiliteit werd het meteen weer afgebroken, in 1622 herbouwd en eind dat jaar voltooid.

Het gebouw fungeerde tot in 1794 als schepenhuis. Naast het Nieuwerck werd in 1623 ook de conciërgewoning, nu gekend als Klein Stadhuis, in gelijkaardige stijl herbouwd.

In de periode 1862-1867 werd het Nieuwerck gerestaureerd. Het meeste werd afgebroken en wederopgebouwd.

In de Eerste Wereldoorlog werd Ieper verwoest en ook de lakenhallen met het belfort en het Nieuwerck werden vernield.

Van het Nieuwerck bleven uiteindelijk enkel nog de zuilen staan.

Na de oorlog begon de wederopbouw van de lakenhallen, die echter werd onderbroken door de Tweede Wereldoorlog. Pas begin jaren 1950 werd het Nieuwerck weer opgebouwd. Het deed opnieuw dienst als stadhuis, met de raadszaal, de kabinetten van burgemeester, schepenen en stadssecretaris, en een aantal administratieve diensten. In 2016 verhuisde dit alles naar het Auris-gebouw op het Ieper Business Park.

Ieper : Lakenhalle