HuyKerkenFort

Kerk

Op de ansichtkaart van JAAR is aan de linkerkant de Collegiale kerk Onze-Lieve-Vrouw en Domitianus te zien van Hoei (Huy) in de provincie Luik.

In het begin van de 4^e eeuw was hier reeds een houten sanctuarium, gewijd aan de heilige Maternus opgetrokken. Op het einde van de 5^e eeuw werd een nieuwe kerk gebouwd. In 1013 werd deze kerk heropgebouwd na een storm. In 1053 werd deze kerk verwoest door brand en heropgebouwd. Van deze kerk in romaanse stijl rest alleen nog een crypte.

In 1311 werd een aanvang genomen met de bouw van de huidige kerk. De constructie van de kerk werd in 1536 beëindigd. Een brand ingevolge een blikseminslag teisterde haar in 1803.

De romaanse kerk verdween geleidelijk en de crypte werd gedempt maar herontdekt in 1906. Er werden reeds verschillende restauratiewerken aan de kerk uitgevoerd.

Fort

Aan de rechterkant is het Fort van Hoei te zien.

Het Fort van Hoei (in het Frans “Citadelle de Huy” genoemd) is een fort uit het begin van de 19e eeuw. Het fort werd ten tijde van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden gebouwd en wordt daarom ook wel het Hollandse Fort genoemd.

Het oorspronkelijke kasteel van Hoei werd al in de 9e eeuw beschreven. Vanaf de middeleeuwen is het kasteel, dat “Li
Tchestia” werd genoemd, steeds verder uitgebouwd vanwege de strategische positie langs de Maas. In de 17e eeuw, tijdens de oorlogen van Lodewijk XIV, kreeg het kasteel het zwaar te verduren. Na het Barrèretraktaat, waarin de verdediging van de Hollandse Republiek tegen de Franse agressie werd geregeld, werd het kasteel van Hoei afgebroken (1715). Een eeuw lang bleef de rots waarop het kasteel had gelegen leeg.

Na de Eerste Coalitieoorlog was Hoei een Franse stad. Een twintigtal jaren later veranderde dit alweer en kwam het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden tot stand. Hierdoor kwam Hoei onder Nederlands bewind. Op de rots waar het kasteel van Hoei had gelegen, werd tussen 1818 en 1823 een nieuw fort gebouwd. Vanwege de ligging van het fort bij een bocht in de Maas, was er in beide richtingen honderden meters vrij zicht op de rivier. Een oude waterput zorgde voor watertoevoer.

Na de Belgische Revolutie kwam het fort in 1831 in Belgisch bezit. Van 1848 tot 1855 fungeerde het als staatsgevangenis.

In de tweede helft van de 19e eeuw werd het fort door het Belgische leger gebruikt.

In het begin van de 20e eeuw had het fort geen militaire betekenis meer. In de Eerste Wereldoorlog gebruikten de Duitsers het fort als gevangenis. Van 1920 tot 1932 was er in het fort een militaire school gevestigd, waarna het fort door defensie werd vrijgegeven en er toeristische rondleidingen konden worden gegeven.

Vanwege de dreiging voor een nieuwe wereldoorlog werd er in 1937 een garnizoen van het Belgische leger in het fort
gelegerd. Deze eenheid van de Ardense Jagers bleef er tot het moment dat de stad Luik in Duitse handen viel, in mei 1940. Gedurende de Tweede Wereldoorlog was er een Duitse gevangenis in het fort.

Een groot deel van de gevangenen werd afgevoerd naar concentratiekampen. Na de Tweede Wereldoorlog heeft het Belgische Ministerie van Justitie nog korte tijd (tot december 1946) een interneringskamp in het fort gehad. Vanaf 1946 werd het fort geëxploiteerd als bezienswaardigheid. Tussen 1957 en 2012 was er een kabelbaan die toeristen naar het fort bracht. Die kabelbaan werd na een helikopterongeluk buiten gebruik gesteld. Sinds 1992 is in het fort het Museum van het
Verzet en van de Concentratiekampen gevestigd. Bezoekers krijgen hier een indruk van het leven in het fort en in concentratiekampen tijdens de Tweede Wereldoorlog.

(Bronvermelding: Wikipedia)

Huy : Kerk en Fort