Bredene
 
Toegang tot het strand





Bredene :  Toegang tot het strand 


Ansichtkaart van 
1964  versus  Foto (Google Street View) van 2026




Bredene is een badplaats in de Belgische provincie West-Vlaanderen.

Op de ansichtkaart van Bredene van 1964 is de toegang tot het strand te zien.

Het grondgebied van Bredene werd in de loop der eeuwen aan de westzijde gevoelig ingekrompen door opeenvolgende annexaties van de stad Oostende, voornamelijk in functie van de haveninfrastructuur.

De gemeente bestaat uit drie naar elkaar toegegroeide woonkernen, namelijk Bredene-Dorp met een behouden landelijk karakter, voor het eerst vermeld in 1087, Bredene-Sas, in essentie een arbeiderswijk, vanaf het einde van de 17e eeuw gegroeid rondom de sluizen van Sas-Slijkens ten zuiden van de huidige Spuikom en Bredene-Duinen, een familiale badplaats, tot ontwikkeling gekomen vanaf de 20e eeuw.

Bredene ligt in de kustvlakte waarbinnen twee gebieden kunnen onderscheiden worden: de duinen en de polders. De duinen vormen een natuurlijke barrière tussen land en zee en bieden de noodzakelijke bescherming tegen overstromingen. Zonder de duinen zouden de achterliggende polders immers op natuurlijke wijze vanuit zee onder water kunnen komen omdat ze lager liggen dan het hoogwaterniveau.

Op het grondgebied van Bredene zijn de kustduinen ongeveer één kilometer breed vanaf de grens met de gemeente De Haan tot Oostende. In absolute termen varieert de hoogte tussen 5 à 6 meter tot lokaal meer dan 10 meter. Op vele plaatsen gaat het strand geleidelijk over in duinen, en zorgt het opwaaiende zand voor een versterking van de duinen. Net achter de kustduinen treffen we ook nog zogenaamde "binnenduinen" aan. In historisch opzicht werden de duinen vaak gebruikt voor beweiding van vee, voor houtopbrengst, en in mindere mate voor akkerbouw met (kleine) duinakkertjes.

Bij het begin van onze tijdrekening bestond de kustvlakte uit een waddengebied, met getijdengeulen, slikken en schorren.

Langzaam slibde de kustvlakte verder op met als resultaat dat meer en meer gebieden hoger kwamen te liggen dan het hoogwaterniveau en slechts heel sporadisch nog onder water kwamen.

Vanaf de vroege middeleeuwen werden de polders geleidelijk in gebruik genomen voor beweiding, later voor bewoning en andere activiteiten. Bij overstromingen rond 900 werd een brede zee-arm gevormd tussen Oostende en Bredene die tot in de omgeving van Oudenburg liep.

Gedurende de middeleeuwen ontstonden de duinen op een natuurlijke wijze door het opwaaien van strandzand naar het binnenland. Dankzij de begroeiing werd het zand gefixeerd. Doorheen de geschiedenis ging het duinzand soms opnieuw stuiven omdat de duinvegetatie zodanig aangetast was, vaak door overbegrazing.

Vanaf de volle middeleeuwen waren de kustpolders grotendeels in gebruik genomen voor landbouwactiviteiten en bestond de bebouwing uit kleine dorpen en gehuchten, en verspreide hoeves. Op het einde van de 10e eeuw werden langs de kust grootschalige bedijkingswerken uitgevoerd.

In de 16e eeuw waren nagenoeg alle gronden te Bredene in cultuur gebracht. Bredene-Dorp werd tijdens de godsdiensttroebelen opgenomen in de Spaanse fortengordel rondom de stad Oostende, het laatste geuzenbolwerk. In 1599 werd een fort gebouwd dat het dorp omsloot.

Gaandeweg ontwikkelden de duinen zich vanaf de 19e eeuw in twee richtingen, hetzij naar een meer natuurlijk systeem, hetzij naar een meer bebouwde omgeving door de oprukkende kustbebouwing.

In 1886 werd de buurtspoorweg Oostende-Blankenberge, die via Bredene-Sas en Bredene-Dorp naar Vosseslag loopt, in gebruik genomen.

In het begin van de 20e eeuw werd de ontwikkeling van Bredene-Duinen als badplaats bescheiden ingezet. De Gentse filantropische instelling "Werk der Gezonde Lucht" kocht in 1900 een 12 ha groot domein op de duinrand waar een kindersanatorium werd gebouwd, vanaf 1927 "Astrid" genoemd.

Aan het kruispunt Driftweg/Kapelstraat met de Duinenstraat ontstonden de eerste herbergen met logies. De uitbouw van de Koninklijke Baan in 1902-1904, gevolgd door de aanleg van de parallel lopende kusttram in 1905, werkten de ontwikkeling van Bredene-Duinen in de hand. De eerste hotels werden opgetrokken.

In 1909 werd de stoomtram vervangen door de elektrische tram.

De kustduinen ten noorden van de Koninklijke Baan hebben grotendeels hun natuurlijk karakter behouden in een smalle strook die aan de zeezijde relatief weinig begroeiing heeft, en aan de landzijde een gevarieerde struweelbegroeiing en duingraslanden. Ten zuiden ervan werd ze gaandeweg bebouwd.

Het aantal handelszaken nam vanaf 1910 exponentieel toe. Bij het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog had Bredene-Duinen zich al ontwikkeld tot een badplaatsje met een zekere standing met hotels, handelszaken en een twaalftal vakantiewoningen ten westen van de Duinenstraat. De geringe oorlogsschade leidde tot een snel hervatten van de toeristische activiteiten.

Tijdens de Tweede Wereldoorlog werd het grondgebied van Bredene opgenomen in de Duitse uitbouw van de Atlantikwall. Bredene-Sas en Bredene-Duinen liepen oorlogsschade op. De gemeente ontwikkelde zich na de Tweede Wereldoorlog tot hét kampeercentrum van de Midden­kust.

De Sint-Theresiakerk in de Hendrik Consciencelaan dateert van 1947.

Vanaf de jaren 1950 steeg het aantal seizoensuitbatingen: kleine eethuizen, ijssalons, dancings, cafés en lunaparken vulden het vooroorlogse aanbod aan. Er ontstaan ook enkele nieuwe hotels.

In Bredene-Duinen werd in 1958 de strandtoegang veiliger gemaakt door de aanleg van een voetgangerstunnel en bru0ggen over de Koninklijke Baan.

Eind jaren 1960 wijzigden saneringswerken het dorpsbeeld ingrijpend.

Achter de duinen treffen we de polders aan. De overgang tussen beide is vrij scherp en plots, maar in dit gebied nog moeilijk te herkennen door de bebouwing.

Bredene is in de loop der jaren uitgegroeid tot een graag bezochte kustgemeente.

(Bronvermelding: Inventaris Onroerend Erfgoed 2026: Bredene (online), https://id.erfgoed.net/themas/14525 - geraadpleegd op 13 oktober 2026 - CC BY-SA 4.0)


Bekijk deze locatie in Google Street View